Maski i półmaski ochronne

Dyrektywa 89/686/WE ustala warunki dopuszczenia do obrotu na rynku środków ochrony indywidualnej (ŚOI). Określa ona podstawowe wymagania w zakresie projektu, produkcji i metod prób, które muszą spełniać środki ochrony indywidualnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom.

Jej zadaniem jest opracowanie metod prób i norm określających dane techniczne produktów. Przestrzeganie tych norm jest dowodem na zgodność z dyrektywą i pozwala producentowi na umieszczenie znaku CE

W zależności od rodzaju ryzyka wyróżniamy 3 kategorie:

1. Kategoria I – Ochrona przed minimalnymi zagrożeniami
2. Kategoria II – Wszystkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii 1 lub 3
3. Kategoria III – Ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci


Stosowanie środków ochrony układu oddechowego podczas pracy wymagane jest gdy stężenie niebezpiecznych substancji w powietrzu przekracza Najwyższe Dopuszczalne Stężenia (NDS) dla tych substancji, zawartość tlenu we wdychanym powietrzu jest niższa niż 17% jego składu lub temperatura wdychanego powietrza przekracza dopuszczalną normę, w której człowiek może pracować.

Sprzęt chroniący drogi oddechowe przed substancjami chemicznymi i pyłami należy do ochron, które są zaliczone do III kategorii.


EN 136 – Maski – dotyczy badań w zakresie odporności na temperaturę, uderzenia, działanie płomienia, promieniowanie termiczne, rozciąganie, na środki czyszczące i dezynfekujące.EN


EN 140 – Półmaski i ćwierćmaski – dotyczy badań w zakresie odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania.


EN 14387 – Pochłaniacze i filtropochłaniacze – opisuje badania laboratoryjne w celu zapewnienia zgodności co do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej

EN 143 – Filtry – odnosi się do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej


EN 149 – Półmaski filtrujące do ochrony przed cząstkami – dotyczy badań w zakresie odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania


EN 405 – Półmaski pochłaniające lub filtrujące z zaworami – wyszczególnia badania w zakresie odporności na czynności manipulacyjne, na zużycie, uderzenia, ogień oraz na opory oddychania


Klasyfikacja filtrów i pochłaniaczy

Filtry i pochłaniacze wymienne do masek i półmasek

Tabela z kolorami 1


Podział pochłaniaczy gazowych ze względu na klasy ochronne:

Klasa 1: pochłaniacze o niskiej pojemności sorpcyjnej, przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o stężeniu objętościowym w powietrzu nie przekraczającym 0,1% (1.000 ppm)

Klasa 2: pochłaniacze o średniej pojemności sorpcyjnej, przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o objętościowym stężeniu w powietrzu nie przekraczającym 0,5% (5.000 ppm)

Klasa 3: pochłaniacze o wysokiej pojemności sorpcyjnej, przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o objętościowym stężeniu w powietrzu do 1% (10.000 ppm)


Podział filtrów gazów i oparów

Tabela z kolorami 2