Powlekane z nakropieniem

Rękawice ochronne i robocze

Dyrektywa 89/686/WE ustala warunki dopuszczenia do obrotu na rynku środków ochrony indywidualnej (ŚOI). Określa ona podstawowe wymagania w zakresie projektu, produkcji i metod prób, które muszą spełniać środki ochrony indywidualnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom.

Jej zadaniem jest opracowanie metod prób i norm określających dane techniczne produktów. Przestrzeganie tych norm jest dowodem na zgodność z dyrektywą i pozwala producentowi na umieszczenie znaku CE

W zależności od rodzaju ryzyka wyróżniamy 3 kategorie:

1. Kategoria I – Ochrona przed minimalnymi zagrożeniami
2. Kategoria II – Wszystkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii 1 lub 3
3. Kategoria III – Ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci

 

EN 420 – określa podstawowe wymagania i stosowne procedury badania odnoszące się do projektowania i konstrukcji rękawic ochronnych, odporności materiałów na rękawice na przenikanie wody, nieszkodliwości, wygody użytkowania, znakowania oraz informacji dostarczanych przez producenta i załączanych do wszystkich rękawic ochronnych. Ponadto norma EN420 opisuje metodę badania giętkości palców dłoni. Klasyfikacja obejmuje klasy od 0 do 5.
 

Zręczność rękawicy zgodnie z normą EN 420

Tabela R¦Ökawice 1

 

Rozmiary rękawic wg normy EN 420

Tabela R¦Ökawice 2


EN 388
– określa odporność mechaniczną rękawic na przekłucia, rozdarcia, przecięcia ostrym narzędziem oraz odporność na ścieranie. Im wyższa wartość tym rękawica lepiej chroni przed danym typem zagrożenia.


  Tabela R¦Ökawice 3


EN 374
– określa odporność rękawic na działanie chemiczne i mikrobiologiczne

PENETRACJA – przenikanie substancji chemicznych lub/i mikroorganizmów przez materiały porowate, szwy, nakłucia i inne niedoskonałości materiału rękawicy na poziomie pozamolekularnym. Norma określa wymagania do dokonania losowego wyboru serii produktów do badania ilości wad fabrycznych celem ustalenia akceptowalnego poziomu jakości AQL (Acceptable Quality Level)

Tabela R¦Ökawice 4

PRZENIKANIE – rękawice nie zawsze powstrzymują płyny. Czasami zachowują się jak gąbka, nasiąkając płynami i przetrzymując je przy skórze. Konieczne jest więc przeprowadzenie pomiarów czasu przebicia, czyli czasu, po jakim niebezpieczne płyny docierają do skóry.

Tabela R¦Ökawice 5


Rękawice chemiczne dzieli się na trzy grupy:

1. Rękawice w pełni chroniące przed chemikaliami – spełniają wymagania w zakresie penetracji oraz przy badaniu przenikania muszą wykazać czas przebicia minimum 30 minut z co najmniej 3 substancjami testowymi z 12 standardowo zdefiniowanych przez normę

Tabela r¦Ökawice 6

Tabela R¦Ökawice 7


2. Rękawice o ograniczonej ochronie chemicznej
– spełniają wymagania w zakresie penetracji (tzw. rękawice szczelne) ale nie zapewniają czasów przebicia wymaganych do pełnej ochrony chemicznej. Chronią przed niewielkimi zagrożeniami chemicznymi np. chemia gospodarczą nieagresywną


IKONA 1


3. Rękawice chroniące przed zagrożeniami bakteriologicznymi
– rękawice te uzyskały przynajmniej 2 poziom jakości w teście penetracji
 
IKONA 2

EN 407
– norma definiuje właściwości termiczne rękawic chroniących przed wysokimi temperaturami i/lub płomieniami. Jednocześnie w przypadku rękawic chroniących przed zagrożeniami termicznymi wymagany jest przynajmniej poziom 1 wytrzymałości na ścieranie i przedarcie zgodnie z normą EN 388.

Rękawice ochronne zgodne z normą EN 407 powinny być trudnopalne. Materiał rękawicy powinien przekazywać ciepło powoli, aby zagwarantować odpowiednią ochronę przed promieniowaniem cieplnym, ciepłem konwekcyjnym oraz ciepłem kontaktowym. Poza tym rękawica taka musi wykazywać odporność termiczną (brak kurczenia, topnienia, lub rozkładu pod wpływem wysokich temperatur)

Tabela R¦Ökawice 8


EN 12477
– określa dokładnie jakie wymagania musi spełniać rękawica, aby zapewnić odpowiednią ochronę użytkownikowi podczas spawania, cięcia i procesów pokrewnych. Stanowi ona połączenie kryteriów dotyczących testów rękawic, zawartych w normach EN388 oraz EN407

Norma EN12477 wyróżnia również podział rękawic spawalniczych ze względu na własności ochronne i ich manualność co determinuje prawidłowy dobór rękawicy do odpowiedniej metody spawania i występujących zagrożeń. Dzielimy je na:

Rękawice typu A – spełniają wyższe wymogi dotyczące ochrony termicznej i mechanicznej ale kosztem ich manualności. Przeznaczone do wszystkich pozostałych procesów spawania a w szczególności spawania metodą MIG/MAG i MMA.

Rękawice typu B – do prac wymagających dużej zręczności np. spawanie metodą TIG. Wymagania dotyczące ochrony dla tych rękawic są spełnione na niższym poziomie.


EN 511
–  informuje o zachowaniu rękawicy ochronnej pod działaniem niskiej temperatury
(do -50°C) poprzez podanie trzech parametrów: odporność na zimno konwekcyjne, odporność na zimno stykowe, przenikalność wody.

Tabela R¦Ökawice x


EN 1149
– wymaga aby kontakt materiału przewodzącego rękawicy z ciałem umożliwiał odpowiednie odprowadzanie ładunków elektrostatycznych. Dzięki temu niwelowane jest ryzyko powstawania spontanicznych wyładowań elektrostatycznych mogących spowodować np. zapłon mieszanki wybuchowej w strefach zagrożonych wybuchem lub uszkodzenie sprzętu elektronicznego. Norma ta składa się z 5 części, z czego pierwsze cztery (EN1149-1,-2,-3,-4) są czystymi normami kontrolnymi. Część piąta (EN 1149-5) zawiera wszystkie parametry dotyczące wymagań i kształtowania, a także odpowiednią metodykę oceniania.

EN 1149 jest normą dla odzieży – nie została specjalnie skonstruowana na potrzeby rękawic. W związku z powyższym, dobór rękawic antystatycznych powinien zostać poparty szczegółową analizą warunków miejsca pracy.


EN1149

EN 62340 – reguluje wymagania stawiane materiałom mającym styczność z elementami konstrukcyjnymi wrażliwymi na wyładowania elektrostatyczne (ESDS). Tak jak w przypadku normy EN 1149 zalicza się tu odzież ochronną, zatem również i rękawice. W ramach normy określono metody badań oraz orientacyjne wartości, według których dany materiał nie jest wrażliwy na elektryczność statyczną (ESD)


IKONA 4

EN 60903 – Norma ta określa wymogi dla produktów z materiału izolacyjnego, modeli pięcio- i trójpalcowych, wykorzystywanych najczęściej razem z ochronnymi rękawicami skórzanymi nakładanymi na rękawice izolacyjne, celem ich mechanicznego wzmocnienia. Robocze rękawice elektroizolacyjne przeznaczone są do ochrony rąk przed porażeniami prądem elektrycznym do 1kV. Jeśli mamy do czynienia z wyższym napięciem, możliwe jest ich stosowanie jedynie jako sprzęt pomocniczy. Rękawice podzielono na 6 klas, które różnią się od siebie właściwościami elektrycznymi. Każdej z tych klas odpowiada konkretna wartość napięcia probierczego.

Tabela R¦Ökawice 9

Wartości maksymalne napięcia użytkowania rękawic elektroizolacyjnych

Tabela R¦Ökawice 10

Dodatkowe kategorie właściwości specjalnych

Tabela R¦Ökawice 11

EN 421 – określa wymagania, metody testowania, oznakowanie, dostarczenie informacji dla rękawic chroniących przed promieniowaniem jonizującym i skażeniem radioaktywnym. Aby rękawica spełniała wymagania, musi być odporna na ciecze oraz przejść test na przenikanie określony przez normę EN 374.


IKONA 1

EN 1082 – określa wymagania, metody testowania, oznakowanie, dostarczenie informacji dla rękawic ochronnych przeciwko ryzyku przekłucia lub przecięcia w wyniku kontaktu z ostrymi nożami.

EN 1082-1 – przeznaczona jest do badania rękawic z plecionki pierścieni metalowych. Norma definiuje sposób badania ochrony rękawic, jako zrzucanie metalowego ostrza o masie 1000g z wysokości 250mm

EN 1082-2 – przeznaczona jest do badania rękawic wykonanych z materiałów innych niż plecionka pierścieni metalowych. Zapewniają one nieco niższą ochronę przed urazami mechaniczną – głównie przed ukłuciem nożem

EN 1082-3 –  określa wymogi dotyczące badań odporności na przecięcie lub efekty uderzeń, tkanin, skóry oraz innych materiałów.