Nauszniki ochronne i wkładki przeciwhałasowe

Dyrektywa 89/686/WE ustala warunki dopuszczenia do obrotu na rynku środków ochrony indywidualnej (ŚOI). Określa ona podstawowe wymagania w zakresie projektu, produkcji i metod prób, które muszą spełniać środki ochrony indywidualnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom.

Jej zadaniem jest opracowanie metod prób i norm określających dane techniczne produktów. Przestrzeganie tych norm jest dowodem na zgodność z dyrektywą i pozwala producentowi na umieszczenie znaku CE

W zależności od rodzaju ryzyka wyróżniamy 3 kategorie:

1. Kategoria I – Ochrona przed minimalnymi zagrożeniami
2. Kategoria II – Wszystkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii 1 lub 3
3. Kategoria III – Ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci


Normy dotyczące ochronników słuchu określają wymogi w zakresie budowy, projektowania i charakterystyki technicznej, metody badań, przepisów dotyczących znakowania, jak również informacji przeznaczonych dla użytkowników. Nakazują udostępnienie informacji odnoszących się do charakterystyki wytłumienia akustycznego ochronników słuchu mierzonego zgodnie z normą EN24869-1, oraz określają minimalny poziom wytłumienia niezbędnego do ustalenia zgodności tych informacji z niniejszą specyfikacją


Normy i rodzaje ochronników słuchu

Tabela 10


Wartości tłumienia hałasu w zależności od poziomu hałasu

Tabela 11


Jak korzystać z wartości tłumienia?


3 wskaźniki, od najprostszego do najbardziej precyzyjnego:

1. SNR (Single Number Rating) – jednostkowa średnia wartość tłumienia

2. HML – wartość tłumienia wyrażana w zależności od średniego poziomu częstotliwości:

H – tłumienie wysokich częstotliwości

M – tłumienie średnich częstotliwości

L – tłumienie niskich częstotliwości

3. APV (Assumed Protection Value) – wartości tłumienia wyrażone poprzez 8 dokładnych poziomów częstotliwości