Sprzęt asekuracyjny i praca na wysokości

Dyrektywa 89/686/WE ustala warunki dopuszczenia do obrotu na rynku środków ochrony indywidualnej (ŚOI). Określa ona podstawowe wymagania w zakresie projektu, produkcji i metod prób, które muszą spełniać środki ochrony indywidualnej w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom.

Jej zadaniem jest opracowanie metod prób i norm określających dane techniczne produktów. Przestrzeganie tych norm jest dowodem na zgodność z dyrektywą i pozwala producentowi na umieszczenie znaku CE

W zależności od rodzaju ryzyka wyróżniamy 3 kategorie:

1. Kategoria I – Ochrona przed minimalnymi zagrożeniami
2. Kategoria II – Wszystkie środki ochrony indywidualnej, które nie należą do kategorii 1 lub 3
3. Kategoria III – Ochrona przed zagrożeniami prowadzącymi do inwalidztwa lub śmierci


Normy ogólne:

EN 363 –SYSTEMY POWSTRZYMYWANIA SPADANIA – zestaw Środków Ochrony Indywidualnej, chroniących przed upadkiem z wysokości. Zestawy mogą być łączone pomiędzy sobą i przeznaczone do powstrzymywania spadania. System powstrzymywania spadania powinien zawierać co najmniej szelki bezpieczeństwa i system chroniący przed upadkiem

EN 364 – METODY BADAŃ – określa metody badań stosowanych do materiałów, do składników i do systemów wchodzących w skład środków chroniących przed upadkiem z wysokości oraz aparaturę służącą do tych badań

EN 365 – WYMAGANIA OGÓLNE DOTYCZĄCE INSTRUKCJI UŻYTKOWANIA ORAZ OZNAKOWANIA – norma przedstawia opis znaczeń, które powinny znaleźć się na sprzęcie powstrzymującym upadek z wysokości, jak również informacje, które obowiązkowo powinny zostać umieszczone w instrukcji użytkowania


Normy szczegółowe:

EN 361 – SZELKI BEZPIECZEŃSTWA - system podtrzymujący ciało przeznaczony do powstrzymywania spadania. Szelki bezpieczeństwa chroniące przed upadkiem mogą składać się z pasów, taśm, sprzączek i innych elementów rozmieszczonych i dopasowanych w odpowiedni sposób do ciała użytkownika aby podtrzymać go w trakcie upadku i po jego zatrzymaniu

EN 353-1 – URZĄDZENIE SAMOZACISKOWE ZE SZTYWNĄ PROWADNICĄ - system składający się z ruchomego urządzenia samohamownego połączonego na stałe ze sztywną prowadnicą (szyna, lina metalowa itd.). System może być uzupełniony amortyzatorem upadku.

EN 353-2 – URZĄDZENIE SAMOZACISKOWE Z GIĘTKĄ PROWADNICĄ - system składający się z ruchomego urządzenia samohamownego połączonego na stałe z giętką prowadnicą (lina, lina metalowa itp.). System może być uzupełniony amortyzatorem upadku.

EN 355 – AMORTYZATORY - elementy składowe systemu powstrzymywania spadania, które gwarantują ochronę przed upadkiem z wysokości przy zachowaniu pełnego bezpieczeństwa, poprzez zmniejszenie siły uderzenia

EN 360 – URZĄDZENIA SAMOHAMOWNE - sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości z funkcją samozaciskową, z automatycznym systemem napinania i samohamownym dla linki bezpieczeństwa (lonży). Do tego sprzętu można dołączyć amortyzatory rozpraszające energię przy upadku

EN 362 – ŁĄCZNIKI - elementy łączące lub składowe systemu. Łącznikiem może być zatrzaśnik lub hak

EN 354 – LINKI BEZPIECZEŃSTWA - elementy łączące lub części składowe systemu powstrzymywania spadania. Lonża (linka bezpieczeństwa) może być wykonana w formie liny z włókien syntetycznych, z liny metalowej, w postaci taśmy lub łańcucha. Długość maksymalna 2 m.
Uwaga : Lonża bez amortyzatora absorbującego energię nie może być stosowana jako system powstrzymywania spadania.

EN 358 – SYSTEMY USTALAJĄCE POZYCJĘ PRZY PRACY

EN 813 – UPRZĄŻ BIODROWA

EN 341 – INDYWIDUALNY SPRZĘT DO CHRONIĄCY PRZED UPADKIEM – urządzenie do opuszczania się

EN 795 – URZĄDZENIE KOTWICZĄCE – część systemu ochrony za pomocą urządzenia kotwiczącego, pozwalająca na zamocowanie zabezpieczenia przed upadkiem z konstrukcji


Podział

Tabela 14